cocodolphin

Thank you เป็นเรื่องของหมอมิน ยองชิน และน้องบอม

หมอมิน หมอเลือดร้อน นิสัยแรงๆโหดๆ

ทำไมหมอมินถึงเป็นคนแบบนี้ไปได้ มันก็มีที่มาที่ไป

ไม่ได้กรี๊ดพระเอกเกาหลีมานาน มาเจอหมอมิน กรี๊ด (หมออย่าเพิ่งตกใจ)

จางฮยอก ไปทำอะไรมาอ่ะ ถึงได้ดูดีขึ้นขนาดนี้

ดาราเกาหลีไปเกณฑ์ทหารกลับมาจะหล่อขึ้นทุกคนใช่มั้ยค๊าเนี่ย

เริ่มจะออกนอกเรื่องอีกแล้ว กลับมาก่อน

------------------------------

ด้วยสัญญาที่หมอมินให้ไว้กับคนรัก หมอมินจึงต้องเดินทางมาที่เกาะแห่งนึง

เพื่อมาตามหาคนไข้ที่คนรักของตนนั้นฝากฝังไว้

คนไข้คนนั้น ก็คือ น้องบอม

แต่เมื่อได้มาเจอน้องบอมตัวจริง

นี่หรอ เด็กที่ป่วยเป็นโรคร้าย

น้องบอมยังร่าเริง สดใส เหมือนเด็กทั่วๆไป

เก่งกล้าสามารถ ฉลาด และน่ารัก

ใครอยู่ใกล้เด็กคนนี้ ยังไงก็ต้องหลงรักล่ะ

เรานั่งดูยังรักน้องบอมเลย เด็กอาไร้น่าหยิกแก้มจิงๆ

-------------------------------

คนที่ป่วยเป็นโรคร้าย ต้องดูแลตัวเองดีๆใช่มั้ย

น้องบอม ก็ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี เพราะคุณแม่เธอสอนมาดี

ยองชิน คุณแม่นักสู้ ในใจเธอคงเจ็บไม่น้อย แต่เวลาเจอหน้าลูกแล้ว เธอก็ยิ้มสดใสให้น้องบอมเสมอ

ทำไมถึงตั้งชื่อเรื่องว่า thank you

เพราะจะได้ยินคำนี้บ่อยมาก มากจนหมอมินทนไม่ไหว จนหมอต้องวีนใส่นางเอก

พูดอยู่ได้ คำว่า ขอบคุณ เนี่ย

ยองชินบอกว่า ปู่เธอสอนพ่อเธอ พ่อเธอก็สอนเธอ ตกทอดกันมา

ไม่ว่าใครจะทำอะไรให้ก็ตาม แม้จะทำให้เจ็บช้ำน้ำใจแค่ไหน

 ก็ยังได้ยินคำว่า ขอบคุณ จากคุณปู่ และ ยองชิน

เป็นซีรีส์ที่ทั้งซึ้งได้ และ ยิ้มได้

เป็นเรื่องราวของสาวซ่าไปเทรนแอร์แจล สายการบินที่(เราคิดว่า)เทรนลูกเรือได้เนี้ยบที่สุดสายนึงเลย

(เพราะเทรนกันหลายเดือน)

แล้วนางเอกของเราจะรอดมั้ย  ต้องไปติดตามดู

>>

<<

 จำชื่อนางเอกไม่ได้  รู้สึกจะชื่อ มิซากิ (นี่ขนาดตั้งใจดู ไม่กด fwd นะ)

จำได้แต่ว่า อายะ อุเอโตะ น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ  เรียกแต่อายะ เลยลืมชื่อในเรื่องไปเลย

///////

""ไหนๆ ลองชุดหน่อยดิ๊""

นี่ในรูป เทอแต่งตัวไปเทรนแอร์นะ

ดูๆไป ก็ได้แต่คิดว่า จริงๆแล้วจะมีคนกล้าทำหรอ แต่งตัวแบบนี้ไปเทรน

และ จะเป็นไปได้หรอ  คนสไตล์แบบนี้หลุดผ่านสัมภาษณ์แอร์แจล

แต่มิซากิ หลุดมาเทรนได้ไง ตอนท้ายเรื่องจาเฉลย

ซึ่งในความจริง คงเป็นไปได้ยากมาก

////////

เทรนไปได้ซักพัก ก็ได้ใส่ชุดแอร์แล้วจ้า

เราว่า ชุดยูนิฟอร์มของแจลสวยดี สวยกว่าหลายๆสายการบินเลยล่ะ

น่าจาเพราะ ผ้าพันคอนี่แหละ  ชุดทำครัวก็สวย  โทนสีหวานๆ

การเทรนของแอร์แจลโหดดี แต่ขึ้นชื่อว่าญี่ปุ่น ก็ต้องเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้วอยู่แล้ว

ก้ม 3 ระดับ , ยิ้มมากไปก็ไม่ได้ น้อยไปก็ไม่ดี (แล้วจาเอาไงวะ เหอๆ), ต้องสบตาผู้โดยสายอย่างเป็นมิตร

เสริฟน้ำต้องบอกด้วยว่า ระวังแก้วร้อนนะคะ , ปิดผ้าม่านก็ต้องให้เงียบแทบไม่มีเสียง (อันนี้กุงง ทำยังไง)

และคำที่ได้ยินบ่อยที่สุด "สุมิมะเซ็น"  กันทั้งเรื่อง  สุมิมาเซ็นอยู่ได้ อ่ะจ้า

/////////

ดูเรื่องนี้ยิ่งตระหนักถึงหน้าที่ความรับผิดชอบของอาชีพ flight attendant

ใครที่คิดว่าเป็นแอร์ คงไม่มีไรมาก เดินไปเดินมา เสิร์ฟข้าวเสิร์ฟน้ำ ชอปปิ้ง หิ้วของ

น่าจะได้ดูเรื่องนี้ แล้วจารู้ว่า เป็นแอร์ ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ต้องทั้งถึกทั้ง(พยายาม)ดูดีในเวลาเดียวกัน

เป็นงานที่เหนื่อยจิงๆ  เหนื่อยให้คุ้มกับเงินเดือนหน่อย มานเยอะ

 

ไม่ลงรูปพระเอกได้งาย หุหุ เจอกันอีกแล้วนะจ้ะเรียว หมวกสวยน๊า

หันมาทำท่าแบบนี้ สาวซ่ามิซากิก็หวั่นไหวได้อ่ะดิ  (ส่วนคนดูซาหลบไปก่อนหน้าละ คริคริ)

เมื่อไหร่เรียวจะสูงขึ้นคะ ฮ่าๆ ไม่เป็นไรเนอะ ตัวเล็กแต่น่ารัก  ก็ดีกว่าสูงแต่ดูไม่ได้ จริงม๊ะ

/////////

มาเรื่องบ่นทิ้งท้าย ส่วนตั๊วส่วนตัว

สอบตั๋วผ่านนนนนนนนนนแล้วจ้า โอ๊ย ดีใจๆ  ตอนดูผล ก็กรี๊ดหน้าคอมคนเดียว

เป็นอะไรที่ลุ้นสุดๆ เพราะถ้าตั๋วผ่าน อะไรก็โล่งไปอีกหลายอย่าง พอจะมองเห็นทางมากขึ้น

ยังเหลือสอบปากเปล่าอีก กลุ้มกว่ามั้ย  ไม่เคยไปฝึกงานจิงจัง  ไปดูที่ศาลก็เมื่อปีที่แล้ว ลืมหมดแล้ว

ก็คงต้องอ่านอีก บอกแล้วเรียนจบกฎหมายยังต้องสอบอีกหลายอย่าง ชีวิตมีแต่สอบกับสอบ

อีกอย่าง วันสอบปากเปล่า 15 ธ.ค. แหม จาวันดีอะไรขนาดน้าน  ทุกอย่างจัดขึ้นวันนี้หมด

วันคอนดงบัง  วันสอบตั๋ว  วันเดียวกัน แล้วยังจัดที่เดียวกันอีก ขำมั้ย 55 66

จัดที่อิมแพคอ่ะดิ อะไรจาใจตรงกัน สงสัยจนท.สภาทนายอยากไปดูคอนดงบังด้วย

จะว่าสะดวกประจวบเหมาะก็ได้อยู่ ไม่ต้องไปไหนไกล สอบเสร็จไปนั่งรอดูคอนเลย

แต่เราว่าออกแนวขำๆมากกว่ามั้ย  เพราะชั้นต้องขนเสื้อผ้าไปเปลี่ยน แบกเป้ไปเนี่ยนะ

หรือแกจาใส่เสื้อขาวกระโปรงดำรองเท้าหุ้มส้นไปดูคอนดงบังล่ะ????

เออ กุแบกเป้ไปก็ได้ แต่นึกอีกภาพนึง ใส่เสื้อขาวกระโปรงดำเรียบร้อย เดินแบกเป้ใบใหญ่ๆไป

  พวกเข้าสอบจาหาว่ากุบ้ารึเปล่า

ครือออออ ไม่ว่าจานึกภาพยังไง แบบไหน วันนั้นต้องมีคนเห็นว่ากุแปลกล่ะ

แต่คงเอาชุดไปเปลี่ยน จาให้ใส่ชุดทำงานไปดูดงบัง เด๋วเค้าหาว่าป้ามาจริง เหอะๆ รู้อายุกันพอดี

บ่นๆๆ บ่นไปงั้นแหละ ดีใจนะ ยอมแบกเป้ไป ยอมทำทุกอย่าง ขอให้วันนั้นทั้งสอบผ่าน ทั้งดูคอนอย่างสนุก

และได้ร้องแฮปปี้จุนซู

วันที่15 มานวันดี^.^

ช่วงนี้อัพบล็อคถี่ไปหน่อยมั้ย^.^

เพิ่งสอบเสร็จเลยมีเวลาดูหนังดองทั้งหลาย

.

rude woman เป็นเรื่องของแม่ม่ายลูกติด

 กลับมาเกาหลีเพื่อมาแก้แค้นสามีที่เคยทิ้งเธอไปเมื่อ 10ปีที่แล้ว

.

เธออายุ37แล้ว แต่ยังก็อุตส่าห์มีหนุ่มน่ารัก ร่างยักษ์มาติดพัน

แน่นอน ว่าต้องเด็กกว่า (((จาให้มีแต่คนแก่ทั้งเรื่องได้ไง)))

ขาวเนียลลลลลล

 รู้กกี้ นักเบสบอลที่มาหลงอาจุมม่า

อีกีอู น่ารักดี แต่ตัวสูงไปหน่อยอ่ะ สูงไปก็ไม่ดีนะ

.

อ๊ากกกกกกกกก ลูกชายของนางเอกค่า  น่ารักมั่กๆๆๆๆๆๆ  น้องยิ้มตลอดทั้งเรื่องเลย

ส่วนที่ดีที่สุดอีกข้อนึงของเรื่องนี้เลย เหอๆๆ

แต่เอามาเล่นเป็นลูกได้ไงอ่ะ หน้าไม่เหมือนทั้งพ่อและแม่เลย ถ้าเห็นหน้าพ่อนะ จายิ่งอึ้ง เหอๆ

.

เรื่องนี้สนุกกว่าที่คิด ฮาๆดี คงเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้มาก ก็เลยดูได้เพลิน

แม้จากด fwd บ้าง แต่ก็ยังดีที่ดูจบ (ก็ละครเกาหลีดูค้างไว้ซะหลายเรื่อง)

ให้อะไรบ้าง แน่นอน ทำให้รู้จักน้อง Kim Bum เหอๆ

.

การโกหกคนที่เรารัก จนเคยชิน ทำให้เรื่องมันบานปลาย

ผลลัพธ์ที่ตามมาอาจจาทำให้ต้องเจ็บปวดกว่าที่คิดไว้  ไม่ใช่เราคนเดียว แต่คนที่เรารักด้วย

.

ถ้าถามว่าเรื่องนี้น่าดูมั้ย

ก็เป็นอีกเรื่องที่สนุก เกินคาด แต่ก็ไม่ถึงกับว่าเป็นหนังแนะนำ ห้ามพลาดอะไร

เอาเป็นว่า ถ้าว่างๆ อยากหัวเราะขำๆฮาๆ จาหยิบมาดูก็พอช่วยได้^.^